Platform voor buurtontwikkeling

In het sociale domein hebben we al onze hoop gezet op de wederkerigheid in de relaties tussen burgers. Ten onrechte, de relaties van mensen met een verstandelijke beperking bijvoorbeeld kenmerken zich juist door een tekort aan reciprociteit.

De begrippen: burenhulp, nabuurschap en onderlinge zorg voor elkaar houden nauw verband met een leefbare buurt. Gemeenten zetten in op minder hulp van sociale professionals en meer op steun van buurtgenoten. Maar in hoeverre is dat haalbaar?

Voor buurtontwikkeling bestaat geen methodiek

Foto: FotoMediamatic ('Opening Twijfel zaaien en Vrijheidsmaal', Flickr Creative Commons)

De stelling: 'er bestaat geen methodiek voor buurtontwikkeling' legden we voor aan Joop Hofman, community builder bij onder andere WijzijnABCD, aan Marijke Booijink, projectleider Effectieve Sociale Interventies bij Movisie en aan Andries Baart, hoogleraar Presentie. Lees hun reactie en reageer.

  Overheid en professionals hebben een ander beeld van het dagelijks leven in een wijk dan de bewoners, terwijl ondertussen het beleid wel is gebaseerd op dat professionele perspectief.

Wie de sociale samenhang in de wijk wil bevorderen moet niet de diversiteit terugdringen, maar gedeelde laagdrempelige voorzieningen beschermen en faciliteren. Daar ontmoeten buurtbewoners elkaar en dit neemt de angst voor de ander weg.

In arme wijken zijn burgers minder actief. En ook al heeft dat meer te maken met individuele kenmerken dan met armoede of etnische diversiteit, overheden moeten daar wel rekening mee houden als ze voorzieningen sluiten, betogen onderzoekers Erik Snel en Godfried Engbersen. Delftse onderzoekers en Jos van der Lans reageren kritisch en vragend.

Ook voor buurtinitiatieven is het steeds belangrijker dat zij hun maatschappelijke waarde kunnen aantonen. De vraag is: hoe pak je dit aan? Karine Godthelp legt uit hoe het berekenen van de SROI in zijn werk gaat.

Sociale wijkteams en beproefde methoden: het kind en het badwater

Foto: Nina Helmer (Flickr Creative Commons)

Politiek Den Haag zet in op de participatiesamenleving. Maar wie denkt dat sociale interventies juist nu gouden tijden beleven, heeft het mis. De aansluiting met de sociale wijkteams komt nog niet tot stand.

In de Els Borst-lezing van 2014 zei hoogleraar maatschappelijk werk Margo Trappenburg dat sociaal werk door gewone burgers uitgevoerd kan worden. Gezond verstand zou volstaan. Ten onrechte, vinden Radboud Engbersen en Peter Rensen: alleen vakmensen kunnen ‘actief burgerschap’ op de juiste wijze ondersteunen en stimuleren.