Platform voor buurtontwikkeling

Van plantjes naar praatjes

Een beproefde methode om in contact te komen met de buurtbewoners
Van plantjes naar praatjes

Foto: Greenpeace Marburg (Flickr Creative Commons)

Praktijkverhaal
 
8 september 2017

 

 

Wat te doen als er in de wijk nog vrij weinig contacten zijn en je in korte tijd toch zoveel mogelijk bewoners wil laten kennismaken met opbouwwerk? Dan organiseer je een plantjesactie! 

 

In contact komen met buurtbewoners door gratis plantjes uit te delen: mijn oud-collega en ik hebben al ervaren dat dit werkt. Ook nu ik in Lelystad werk en in nieuwe wijken kom, pas ik samen met mijn nieuwe collega’s deze beproefde methode toe om in contact te komen met de buurtbewoners. Hoe we dat doen en welk effect het oplevert, lees je hieronder.

Tegen inlevering van een waardebon konden bewoners gedurende zes dagen bij specifieke uitdeelpunten in de wijk plantjes ophalen. Om dit voor elkaar te krijgen zijn we eerst fanatiek gestart met het maken van het plan, het vastleggen van de doelen en het prikken van data. Op de waardebon kan men adresgegevens achterlaten en mocht iemand al een idee hebben om de leefbaarheid in de buurt te verhogen, dan was er ruimte vrijgehouden om dit op te kunnen schrijven. Vervolgens moesten de waardebonnen verspreid worden. Daarvoor hebben we buurtvoorlichters, vrijwilligers,  actieve buurtbewoners en collega’s ingeschakeld om ons te helpen met het huis-aan-huis verspreiden van de waardebonnen. Samen hebben we heel wat kilometers afgelegd. Goed voor de conditie en het onderlinge contact, maar vooral goed om de wijk te leren kennen.

Dit kom je normaal niet tegen

Door zelf de wijk in te gaan en de waardebonnen huis aan huis te verspreiden, krijg je een levendige indruk van de wijk. Soms loopt je op een voordeur af waarbij je je afvraagt of het achter die voordeur wel goed gaat. In de voortuin zie je vuil opgestapeld en als je de waardebon door de brievenbus doet, komt er een penetrante geur naar buiten. Dit kom je niet tegen als je op kantoor blijft zitten, maar alleen als je er op uit gaat! Dit moet je zien, ruiken, voelen, horen. We schrijven het adres op en brengen het in bij het wijkteam om samen te kijken of er actie op ondernomen moet worden.

Tijdens de wandeling ontmoetten we iemand die een stuk gemeentegroen heeft geadopteerd. Trots laat ze zien hoe het er uit ziet. Ze hoopt dat meer mensen een stukje adopteren, het zou de wijk zoveel mooier maken. We stellen voor om daar eens over door te praten en samen te kijken hoe we met haar initiatief andere bewoners kunnen inspireren. Mevrouw wil best anderen vertellen hoe ze het aangepakt heeft en waarom ze het doet. We wisselen contactgegevens uit. De eerste winst van de actie is al behaald!

Mooie reacties

Uiteindelijk staan we zes dagen achter elkaar met de plantjes in de wijk. Elke dag op een andere plek. We krijgen mooie reacties: ‘Wat fijn dat jullie zichtbaar zijn in de wijk. Volhouden hoor, ook zonder plantjes.’ en ‘Wat fijn om een gezicht te hebben bij een naam.’. We ontvangen ook waardebonnen waarop een idee voor de wijk is uitgewerkt. Daar heeft men dus over na gedacht! Maar ook waardebonnen met meldingen over de openbare ruimte. Met sommige meldingen kunnen we zelf wat, bijvoorbeeld het zelf opknappen van een speeltuintje. Andere meldingen zetten we gelijk door aan de bewonersconsulent van de gemeente. Omdat het lijntje met de bewonersconsulent kort is, worden alle vragen en meldingen heel snel opgepakt.

Op een gegeven moment komt ook een oudere dame voorzichtig naar ons toegelopen. Ze komt een plantje halen en vragen wat we precies komen doen. We stellen ons voor en leggen uit wat het opbouwwerk voor haar kan betekenen. Na de uitleg knikt ze en loopt stilletjes terug naar haar woning. Vijf minuten later is ze er weer. Ze wil ons meegeven dat een meneer bij haar in de straat al maanden niet buiten is geweest omdat hij geopereerd is. Ze vindt het heel sneu voor meneer, want hij kent ook verder niemand in de stad. Kunnen wij iets voor hem betekenen? We noteren het en beloven contact op te nemen met de meneer.

Een schat aan informatie

Mevrouw gaat weer naar huis, maar een kwartier later zien we haar terug lopen. Met een pakje koekjes! Nu blijft ze langer staan. Ze woont al 25 jaar in deze buurt, ze kent veel mensen en verhalen over de buurt. Ook blijkt ze heel actief te zijn: ze helpt een ouder echtpaar met boodschappen doen, doet de tuin voor een andere bewoner en houdt de woning van de overburen in de gaten als ze op vakantie zijn. Zonder dat ze het zelf beseft, geeft ze ons een schat aan informatie over de straat. Dit gesprek met deze mevrouw leveren ons heel wat vervolgacties op.

Dit zijn maar een paar voorbeelden van de 200 gesprekken die we gedurende deze plantjesactie-week hebben gevoerd. Soms waren het korte, soms langere gesprekken. De ene keer ging het over het weer, de andere keer over serieuze signalen uit de wijk. Maar alle gesprekken hebben waarde en gaven ons een inkijk in de straat en wijk waar we werken. De plantjesactie heeft ons veel informatie opgeleverd, maar heeft ook de bewoners van het stadsdeel geïnformeerd. Aangezien de waardebon gelijk een visitekaartje is van de opbouwwerker, stonden mijn collega’s en ik met foto en contactgegevens op de waardebon. We merken dat mensen onze contactgegevens hebben bewaard, want er wordt namelijk nog steeds naar aanleiding van de plantjesactie contact met ons opgenomen. En dat is heel wat waard!

Ben je geïnspireerd door mijn ervaring en wil je het zelf ook eens proberen? Neem contact op via sacha.buurtwijs@gmail.com  

 

Sacha de Ruiter

Als opbouwwerker ondersteun ik bewoners met een wens/behoefte mbt leefbaarheid in breedste zin van het woord.